112. uşaqlıq suallarının sadəliyi, yetkinliyin gölgəsində itir, çünki biz özümüzü başqalarının gözləmələrinə bağlayırıq. həqiqi öyrənmə, hər səhifəni yenidən kəşf etməkdədir, eyni zamanda öz içimizdəki uşağı dinləməkdə. əgər kölgələrdən çıxmaq istəsək, işıq və kölgəni birləşdirməliyik. bu prosesdə rəsm çəkmək, məkan və zamanın qısa anlarını tutmaq kimi, düşüncələrimizi formalaşdırır; nəticədə biz həm müəllif, həm kəşfçiyik.